ไม่มีการผ่าตัดที่ไม่ทิ้งแผลเป็น

สิ่งแรกที่เราดูคือใช้แผลเดิมซ้ำได้ไหม ถ้าใช้ได้ก็ไม่ลงแผลใหม่ ดังนั้นตอนมาปรึกษา ถ้าบอกประวัติการผ่าตัดครั้งก่อนและตำแหน่งแผลให้เรา การตัดสินจะเร็วขึ้น

เพียงแต่ไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป ถ้าสิ่งที่ต้องทำอยู่ตรงที่แผลเดิมเอื้อมไม่ถึง ก็ต้องมีเส้นทางอื่น การเปลี่ยนซิลิโคนกับการทำโพรงใหม่ต้องการมุมมองในการผ่าไม่เหมือนกันค่ะ

ตอนนั้นเราจะบอกล่วงหน้าว่าทำไมต้องมีแผลอีกแนว และแผลเป็นที่เพิ่มมาจะอยู่ตรงไหน นี่ไม่ใช่เรื่องที่ควรมารู้ในวันผ่าตัด คนที่แผลเป็นเดิมขึ้นหนา เราก็คิดเรื่องนั้นรวมเข้าไปในแผนด้วย

การย้ายแผลเป็นไปยังตำแหน่งที่เห็นน้อยลงนั้นทำได้ค่ะ แต่ย้ายได้ถึงไหนไม่ใช่เรื่องของแผลเป็นอย่างเดียว ขนาดซิลิโคนที่จะใส่ ชั้นที่วาง ความหนาของเนื้อเยื่อ และว่าเป็นการผ่าตัดแก้ไขหรือไม่ ได้บีบทางเลือกไว้ก่อนแล้ว

ยกตัวอย่าง ต้องใส่ซิลิโคนใหญ่แต่ฝืนย่อแผลให้สั้น ตอนใส่เข้าไปเนื้อเยื่อก็จะรับภาระ แบบนั้นตำแหน่งแผลเป็นถูกใจแต่การฟื้นตัวแย่ลง การไม่ปิดบังการแลกเปลี่ยนนี้คือวิธีของเรา จะเลือกทางไหน ฟังคำอธิบายแล้วตัดสินใจได้เลยค่ะ

เพราะฉะนั้นเวลาคุยเรื่องแผลเป็นในห้องปรึกษา เราจะพูดทั้ง "ตรงนี้ย้ายได้" และ "ตรงนี้ยาก" ไปด้วยกัน ถ้าพูดแต่สิ่งที่ทำได้ ภายหลังคุณจะผิดหวัง

กรีดที่เดียวกันด้วยวิธีเดียวกัน แผลเป็นที่เหลือก็ยังต่างกันไปในแต่ละคน ส่วนที่ผิวหนังของคนคนนั้นเป็นตัวกำหนดมีมากกว่าส่วนที่การผ่าตัดกำหนด เราตรวจสองอย่างเป็นพิเศษในการปรึกษา คือคุณมีแนวโน้มเกิดแผลเป็นหนานูนหรือไม่ และแผลที่หายแล้วมีแนวโน้มทิ้งเม็ดสีเข้มไว้หรือไม่

แนวโน้มทั้งสองพบได้บ่อยขึ้นเมื่อสีผิวเข้มขึ้น นั่นคือเหตุผลที่เราถามเรื่องนี้ก่อนกับผู้ที่มาจากต่างประเทศ อย่างไรก็ตามสีผิวไม่ได้กำหนดเพียงลำพัง ประวัติครอบครัวและแผลก่อนหน้าของคุณหายอย่างไรเป็นหลักฐานที่ตรงกว่ามาก ดังนั้นภาพถ่ายรอยผ่าตัดหรือรอยแผลเก่าจึงมีประโยชน์กับเราจริง ๆ

เมื่อยืนยันแนวโน้มได้แล้ว แผนก็เปลี่ยนตาม ว่าจะย้ายตำแหน่งแผลหรือไม่ จะปรับวิธีเย็บหรือไม่ และการดูแลแผลเป็นในช่วงฟื้นตัวควรเริ่มเมื่อไรและทำนานแค่ไหน เราจะบอกล่วงหน้าด้วยว่าจะดีขึ้นได้ถึงระดับไหนตามจริง การไม่สัญญาในสิ่งที่ทำไม่ได้สำคัญเป็นพิเศษในเรื่องนี้