หน้าอกที่หย่อนคล้อย เริ่มออกแบบใหม่ตั้งแต่รูปทรง

นี่คือความกังวลที่เราได้ยินบ่อยที่สุดจากผู้ที่กำลังพิจารณาการยกกระชับ น้ำหนักเพิ่มขึ้นแล้วจะยิ่งทรุดลงเพราะแรงโน้มถ่วงหรือเปล่า แต่ใส่ถุงแบบเดียวกัน บางคนกลับหย่อนมากขึ้นตามเวลา บางคนกลับคงรูปไว้ได้ ความต่างนี้ไม่ได้มาจากน้ำหนักของถุง แต่มาจากเอ็นภายในเต้านมที่รับน้ำหนักนั้นไว้

ภายในเต้านมมีเอ็นพยุงเรียงเป็นตาข่ายคอยยึดเนื้อเยื่อไว้กับที่ การหย่อนคล้อยมากหมายความว่าเอ็นเหล่านั้นถูกยืดไปมากเท่านั้น ดังนั้นในการปรึกษา สิ่งที่เราดูไม่ใช่แค่ว่าตอนนี้เต้านมลงมาแค่ไหน แต่ดูว่าโครงสร้างพยุงยังเหลืออยู่เท่าไร ถ้าโครงสร้างยังเหลือพอ แค่เติมปริมาตรก็ยกรูปทรงขึ้นและคงไว้ได้ ถ้าโครงสร้างถูกยืดไปมาก การเพิ่มปริมาตรอย่างเดียวก็รับน้ำหนักนั้นไม่ไหว

และมีอย่างหนึ่งที่เราต้องบอกตามตรง ปัจจุบันทางการแพทย์ไม่มีการผ่าตัดที่ทำให้เอ็นที่ยืดแล้วกลับสู่สภาพเดิม ดังนั้นการยกกระชับจึงไม่ใช่การผ่าตัดซ่อมเอ็น แต่เป็นการตัดผิวหนังส่วนเกินออก รวบเนื้อเยื่อที่ทรุดลงขึ้นไปใหม่ และกำหนดตำแหน่งใหม่ เข้าใจความต่างนี้แล้ว ความคาดหวังหลังผ่าตัดของคุณจึงจะแม่นยำ

ระหว่างตั้งครรภ์และให้นมบุตร ฮอร์โมนทำให้เนื้อเยื่อต่อมน้ำนมขยายใหญ่ขึ้น เมื่อหยุดให้นม เนื้อเยื่อนั้นจะหดลง แต่ผิวหนังที่ถูกยืดไม่ได้หดกลับด้วยความเร็วเท่ากัน ผิวหนังส่วนเกินและปริมาตรที่หายไปจึงเกิดขึ้นพร้อมกัน เห็นว่าหย่อนก็คิดว่ายกกระชับก็จบ นั่นถูกแค่ครึ่งเดียว

การเปลี่ยนแปลงหลังให้นมบุตรต้องแยกเป็นอย่างน้อยสองคำถาม หนึ่งคือหัวนมลงมาแค่ไหน สองคือส่วนบนเสียปริมาตรไปแค่ไหน หากตำแหน่งหัวนมไม่เปลี่ยนมากและเสียเฉพาะส่วนบน การเติมปริมาตรคือคำตอบ หากหัวนมลงมามาก การเติมปริมาตรอย่างเดียวจะไม่ยกตำแหน่งขึ้น เมื่อทั้งสองซ้อนกันก็ต้องวางแผนทั้งสองอย่าง

ดังนั้นในการปรึกษาหลังให้นมบุตร เราไม่ได้ดูแค่ระดับการหย่อนคล้อย แต่ประเมินการสูญเสียปริมาตรแยกต่างหาก หากไม่มีการแยกแยะนี้ การยกกระชับอย่างเดียวอาจทำให้ตำแหน่งยกขึ้นแต่ส่วนบนยังว่างอยู่ และการเติมปริมาตรอย่างเดียวอาจเต็มแล้วแต่ยังดูต่ำอยู่

การยกกระชับแบ่งเป็นสองแนวทางใหญ่ และคำตอบเรื่องการให้นมบุตรก็ไปตามสองแนวทางนั้น คือการยกกระชับที่ใส่ถุงเต้านมร่วมด้วย กับการยกกระชับที่มีขั้นตอนลดเนื้อเยื่อ

ในการยกกระชับที่ใส่ถุง ถุงจะอยู่ในชั้นที่ลึกกว่าเนื้อเยื่อต่อมน้ำนม มันไม่ไปพบกับต่อมที่สร้างน้ำนมหรือท่อที่นำน้ำนม ขนาดของถุงจึงไม่ใช่สิ่งที่ตัดสินว่าให้นมได้หรือไม่ ส่วนตำแหน่งแผลเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เส้นทางที่ผ่านปานนมอาจทำลายเนื้อเยื่อต่อมและเส้นประสาทรับความรู้สึกที่ไปยังหัวนม หากมีแผนให้นมบุตร เราจึงแนะนำเส้นทางทางรักแร้หรือรอยพับใต้ราวนม

ในทางกลับกัน เมื่อมีขั้นตอนลดเนื้อเยื่อ ความเสียหายต่อท่อน้ำนมในระดับหนึ่งเป็นสิ่งที่เลี่ยงได้ยาก เนื้อเยื่อต่อมไม่ได้หายไปทั้งหมด แต่ทางเดินของน้ำนมอาจถูกตัดขาด จึงมีโอกาสที่การให้นมจะได้รับผลกระทบ ดังนั้นหากมีแผนจะมีบุตร ควรแจ้งตั้งแต่ช่วงต้นของการปรึกษา เพราะเป็นข้อมูลที่อาจเปลี่ยนวิธีและช่วงเวลาของการผ่าตัดเลยทีเดียว